حــالآ کـهـ ـ
تـا "تـو" هیـچـ ـ نمـاندهـ ـ چـہ قـ ـ ـ ــدر
دیــر یـادشـ آمــد "خـدا"
کــهـ ـ "مــآ"
قسمـتـ هَـمـ
نیستیم.....

ومیسپارمت به دست او....!!!!!
اما چه کنم که او...
فقط
«یک ضمیر سوم شخص غایب نیست»
«او»
تمام این اولین شخص مخاطب حاضرت را..
به اتش کشیده است....
می گویند:رسم زندگی این چنین است...
می ایند....
می مانند
عادت میدهند....
و
میروند....
وتو درخود میمانی...
تنها میمانی....
راستی نگفتی
رسم تو نیز چنین است؟
مثله همه ی فلانی ها؟
نظرات شما عزیزان: